KARA GÖZLÜM
Sendin şu kalan kısa ömrüme dogan güneş
bahtıma yıldız ,geceme ay,gündüzlerime ışık kara gözlüm
gönlüme sultan ,mutluluguma ilaç, umutsuzluguma umut
kara gözlerinden içime akan duygu seli aldı beni benden
bedenimin her yeri yandı aşkının alevi ile kara gözlüm
ya girmeseydin dünyama bir çift kara göz ile
yada çekip gitmeseydin namludan çıkan serseri bir kurşun gibi
şimdi sen gittin ben bittim odam buz gibi alev alev yanan bedenim
sönmüş yanardag misali katılaşmış kara taşlara döndü kara gözlüm
dinledigim şarkılar türküler arkadaş oluyor artık sensiz
yalnız geçen gecelerime hepsi seni anımsatıyor kara gözlüm
duydugum her nota giderken yaralı bıraktıgın yüregime saplanıyor
Bazen senin yoklugunu yarenin tellerine döküyorum kara gözlüm
çare olmuyor derdime tellerden dökülen nagmeler
belki seni unuturmuyum diyorum o bile çare olmuyor be kara gözlüm
son bir çare kalıyor ya gel al artık kollarıma güldür yüzümü
yada gönder beni gözlerin gibi kara olan topragın altına kara gözlüm