/ Ben hayallerimi sen biz’i kaybettin /



Dönüp gittin ya
Ellerinde gözlerinde
kalbinde olmaya ihtiyacım varken
Islak hüzünler bırakıp
doymamış arzularımla dolu
ela gözlerime

Duygularımı
bir kadının kırmızı elbisesinde bıraktım
Sigarasında söndürdüm hüzünlerimi
Geçmişi, meçhul
kahve fallarında öldürdüm

Düş olup
uykularına girdim her gece
Saçlarını okşadım
Yüreğine dokundum _ sıcacık _
nefesinde bütünleştik sessizce
Yastığına düşerken gözyaşlarım
bir buse iliştirdim dudağına
ürkekçe

Mavi kanatlarıyla
bulutlarımı sarmıyor gökyüzü
Özgürce uçamıyor
avuçlarıma bıraktığın serçe
Özlemlerime sevdalı umutlarım
Gözyaşlarımsa gülüşlerime hasret
Gözlerindeki elveda
hançer gibi saplı hala yüreğimde

Daha da ağır geliyor yokluğunun yükü
gece çökünce gündüze
Sayısız ölümler yaşıyorum
çaresizliğim dökülürken solgun dudaklarımdan
cılız bir sesle
Yüreğimin sessizce kanayan yarasından
harf harf süzülen mısralarla
mezarlar kazıyorum ucu kırık kalemimle

Çektiklerimi bir bilsen
Sen de ağlardın sensizliğine

Ey nevbahar yüzlü yar
Sesini getirir
meltem rüzgarlarının dansı
Ihlamur esintili sabahlarda
esmer teninin kokusu
Gözlerinin efsunudur oynaşan
yakamozlarda


Çıkıp gelsen
Alacakaranlık ninni söylerken uykusuz gözlerime
Gizlice seyretsen beni
Yavaşça basıp parmak uçlarına
usulca uzatsan elini
omuzuma dokunsan aniden
Korksam

Kızsam sana ellerine vursam
’ Git ’ diye haykırsam _ düne yangınken özlemlerim _
’ Fincanımda tadı yarım kalmış
soğuk bir mutluluksun artık ’
desem
Sen sadece gülsen
Gülsen

Yangınlara çağırsa gözlerin
Gamzelerine gizlediğin aşkla
Yokluğundan bezmiş kalbime
’ Seni Seviyorum ’ desen
Ümitlerin eteğine yapışsa yüreğim

Dönüp gittin ya
Gözlerinde kalbinde olmaya ihtiyacım varken
Ne sıcak bir yürek kaldı sarılacak
Ne de bir çift göz
avunacak

Ölü nefeslerimde son hıçkırışlarım
Susadım
Bir yudum aşk versene



( hayat ışığı )