Sen sabret
üstelik iki kere sabret
benim yerimede sabret olur mu
ben bu dünyadan ümidi kestim
belki mahşere kaldı sevdamız
sen yanımda olduktan sonra
cehenmemde yansam razıydım
böyle bir sevgiyi beklemiyordun değil mi
çok sevmemi istiyordun ya seni
belki de öğrenemedim sevmeyi
ama yüreğim öyle özlüyor
öyle muhtaç ki sana
başka birşey bilmiyorum
bilemiyorum
hani düşündükçe ve kavuşamadıkça
yüreğin büyür büyür büyür
büyüdükçe vucuduna sığmaz
büyüdükçe alev alev yanar için
büyüdükçe yandıkça
öyle canın yanar ki
nefesin kesilir
burnunun direği sızlar hani
aynı onun gibi
bir sızı çöker
gözlerin dolar
tutamazsın gözyaşlarını
tutmak istersin ama tutamazsın
ağlarsın
ağlamazsan
içindeki yangın sönmeyecektir
her hatırlayışta aynı şeyleri
tekrar tekrar yaşarsın
yaşadıkça
yaşayamazsın...

Hülya Akyıldız