ne kadar tanıdık ve içten...saygılar...

Sen Üzülürsün Diye

Bu sabah annemle kavga ettik.
Gereksiz bir konu yine uzadı işte
Bu soğuk günlerde üşürdüm hep.
Yine de aldırmaz, kısa kollu gezerdim.
Ama
Asla titrediğimi belli etmezdim.
"Yine de" dedim.
Yine de kalkmamalıydım o sabah kahvaltısından.
Annem bana bağırmamalıydı mesela
Benimkiler önemli değil ama
Annemin gözyaşları asla karışmamalıydı çayına.
Dilim sivriydi,
Düşüncem belliydi.
Annemsin, bilirdin işte nasıl biri olduğumu...
Yine de huyundan vazgeçmez;
İnatlaşır, bağırmaya devam ederdin.
Ben de sabır der,
Hatırına susardım anne.
Güzel bir pazar sabahına,
Böyle başlamadığımız gün oldu mu anne?
Sofra dilenirdi kavgamız olduğu zaman.
Sanki suyun rengi değişir,
Çamur gibi bulanmaya başlardı o an.
Bardaklar yine bağırırdı "beni kırma" diye.
Ben de onları dinler,
Senin hatırına kırmazdım anne.
Kapıdan birlikte çıkabilmeliydik bugün.
Güneş ikimizin tenini aynı anda ısıtmalıydı.
Beraber titremeliydik esen rüzgara yenik düşüp.
Sen benim örtüm olmalıydın,
Bense sana sarılmalıydım.
Ne kadar kızıp sofradan kalksam da,
Kapıyı hatırın için çarpmadım anne.
Sen üzülürsün diye...




Duygusaldı eser üstadım,
Beğeni ile okudum
Yüreğine kalemine sağlık
Yürek sesin hiç susmasın...........
Saygılar

gözünde yaş duldalanan sahipsiz bir sandal gibi hüzün çöktürmüş Anne bu şiirin yüreğine.....
Hiç üzülmesin annelerimiz....
Güzel ve hüzünmlü şiirinizi kutluyorum.
Saygılarımla....