Mevlam seni perçinlemiş kalbime,
Sineme bastığım yar’sın sevdiğim.
Besmele çekerek sevmişim seni,
Dağı saran kar’ım sensin sevdiğim.!

Allah dağa göre bakıp kar verir,
Her çiçeği yar edipde sevdirir.
Yüreğine bir güzel yerleştirir,
Kalbimin güzeli sensin sevdiğim.!

Gökten rahmet yağar toprak demlenir,
Mevla "ol" der kuru dalı yeşertir.
O isterse taş’a bile can verir,
Ben o taşım, canım sensin sevdiğim.!

Can ne demek gelde bir düşün hele,
Mevlanın sırrında bütün mesele.
Sırrını paylaşır hak kitap ile,
O sırra mazharım sensin sevdiğim.!

Ben o sırra senin ile ermişim,
Sevgi tohumu tarlama ekmişim,
Dalda yediveren gül yetirmişim,
Ben tohumsam tarlam sensin sevdiğim.!

Mevla nasip etmez sevda her kul’a,
Çiçek nasip olmaz tarlaya dal’a.
Bana sevdalnmak yazmış bir gül’e,
Ben arıyım bal’ım sensin sevdiğim.!

Arıyımda konmam rastgele güle,
Arı idim sevdim döndüm bülbüle.
O gün bu gün bakmam lale sümbüle,
Ben bağbanım bağım sensin sevdiğim.!

Sevdalıyım ilahi bir aşk ile,
Gayrı haram bakmak başka bir güle.
Yoluna baş koymuşum besmeleyle,
Rabbe giden yolum sensin sevdiğim.!

TİRYAKİ kul’fazla uzatma sözü,
Işığımsın gecemin son güzdüzü.
İlahi bir aşktır sevdamın özü,
Avucumda duam sensin sevdiğim.!

13 Mart 2013
06.23
İstanbul