Yüreğini avuçlarına alıp gidiyorsun
Bir başına …

Korkularını avuçlarıma bırakıp
Rüzgarlar la yarışarak kaçıyorsun

Savaşların dayanılmaz acılarını
Kılıç yaralarını bırakarak ...

Hayat ağır bir yaradır
Bundan böyle…

Yar ve yardan düşen
Kara bir sevda gibi

Olmaz bir düşün failidir artık
Menzili me düşen sokak gülleri
Amansız bir acıyla dağlıyor yüreğimi

Sokaklar ıssız kanlı ve kederli
Saat gecenin üçü
Tam on ikiden vurulmuşum
Sol yanımdan...

Kılıç yarası bu
Bir ömre bedel
Kolayına dinmez acısı

Şimdi sen...
Terk edilmiş kavgalardan
Geri dönüyorsun bensiz
Yaralarımı sarmadan

Sesin gecemde bir ıslık
Güzel kokuyorsun
Suskun kokuyorsun
Bir de menekşe kokuyorsun

Sensiz bir gün daha
Öyle sessiz öyle tuhaf

Ağlıyor gözlerim gözlerinde
Kırılmış denizimin dalgaları

Şimdi sen...
Yüreğine sarıp beni
Düşlere dalmışsan

Yağmur damlaları düşmüşse
Gül yaprağına...

Toprağına düşmüşse
cemre ...

Boşuna değildir ölmelerin..!
Boşuna değildir ölmelerim..!
Boşuna değildir ölmelerimiz..!








13 Mart 2013 .../ 03:00.