Türlü donda gelir, sırıtır çile,
Binbir suratı var, bilinen dertmiş!
Kahrolup ezilsen, altında bile;
Sâbır herkes işi, şükretmek şartmış!

Sâbır; Ot’ta, çöpte, mevcudâtta var,
Geniş bir odadır, her giren sığar,
Şeytânda sâbirdir, gün bekliyor gör!
Sâbır herkes işi, şükretmek şartmış!

Eşşeğe yük vursan, menzîle varır,
Ağırsada çökmez, mecburen yürür,
Akşama ahırda, Arpayı görür;
Sâbır herkes işi, şükretmek şartmış!

İt ürer kapıda, gündüz ve gece,
Bilmez tandır başı, sıcaktır nece,
Bekçilik işidir, gider mi güce?
Sâbır herkes işi, şükretmek şartmış!

Sâbırda kısaca, tüm dağlar, taşlar,
Bahar, Yaz bekliyor, Sonbahar, Kışlar,
Cümle mahlukâtta, aynıdır işler;
Sâbır herkes işi, şükretmek şartmış!

Ozan İlo sabret, amma şükürde,
Her ikisin meczet, pişsin fikirde,
Denilsin huzurda; Sâbir, Şekur’de;
Sâbır herkes işi, şükretmek şartmış!
06.12.2007/21.28