Empati yapmıyorsa insan,elmastan daha katıdır.
Sen yoksul görmedin mi hiç?
Ekmeğini çöpten alır.
Çatısı yok üstünde,köprü altında kalır.
Sen kurtulamazken kendi bencilliğinden,
Aklında bulunsun.
Dünya dediğimiz süreç,ne sana ne de banadır!
Empati,bir başka bedendeyken kendini bulmaktır!
İnsanlara,görünüşüne göre davranma.
İnsanın saçındaki kırıklarına bakarak,
Kalbindeki kırıkları tahmin etmek yanıltır.
Tanımak lazım,
Belki bir yerde hikayesini kurmuştur.
Belki bir yerde hikayesine konu olmuştur.
Belki de hepsi hikaye olup uçmuştur.
Ne bilirsin?
Empati yapman için,nefsin sana aynadır!
Sadece dışa bağlı kalmış bedenimiz ne bilir?
Yok mudur insanın vicdanı,
Dış görünüşe göre yargılayana ne denir?
Var mıdır içten gelen değerden ötesi?
Var mıdır kalpten gelen sevgiden ötesi?
Yoktur!
İnsanı insan yapan değerleriyse eğer,
Sende uyuma,uyan!
Koy kendini onun yerine,bir kez daha bak kendine.
Son dönüşür zaten empatin,sempatiye!