2
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
809
Okunma
gece bir fahişenin cesediyle sevişmiş,
kendi ruhunun ağırlığını dişleyen bir sancıya düşmüştü.
sustum ölüm kadar sadık ve ölüm kadar zamanında,
düşmanına taş atan çocuğun öfkesi gibi
kirli bir kefene sarılır
kıblesiz gömülürdü günah çıkaran el değmişler.
onlar benim suskunluğumdu
neon lambaları gibi aydınlık değil,
karanlık sokaklarımın o.....larıydı !
5.0
100% (2)
Şiirin sahibi
Cevap Yaz