YOLUN SONU

Sezsizliğim sensizliğe karışmış
çığlık çığlığa kendimi arıyorum
kalabalıklar yanlızlığa terk olmuş içimde
soracak birini bulamıyorum.

nerde deli dolu, yüksek egolu, o çok konuşan oğlan ,nerde
özledim, öldümü yoksa
zira ,görende yok, duyanda.

ummanken korkularım göle
kaktüsken öfkelerim güle döndü.
ağlarken gözlerim , kalbim güler oldu.
dilim konuşurken aklım
aklım ,konuşurken dilim susar oldu.

hala aklın elinde yüreğim caresiz.
anlaşılamadı yaşadıklarım ,galiba nedensiz.
bir varmış bir yokmuş diye başlayan masal
hiç anlatılamadan bitmiş.
bu yolun sonu meğer koskoca hiçmiş.