Ey benim dert ortağım! Gönlümün tek sırdaşı,
İçine kapandın da susuyorsun kaç aydır.
Sen varken; ne edeyim eşi, dostu, kardeşi!
Kimler korkuttu seni; pusuyorsun kaç aydır?



Sen ki; dilsiz gönlümün şeyda bülbülü iken,
Kimine gül oldun da, kimine batan diken.
Yazdın, yılmadın şimdi ne gırtlağına çöken?
Küs gibi; suratını asıyorsun epeydir.


Neler gelir aklıma uykuya dalacakken,
Araya bir şey girer elime alacakken,
Ruhumu kıvrandıran sancı tam ölecekken;
Uyku girer bedene şahidim gökte aydır.


Tek suçlu sen değilsin; ben de çok ihmal ettim.
Hayat kargaşasında seni kenara attım,
Düşüncelere dalıp yine kendime çattım.
Zira; yaralayan ok, onu fırlatan yaydır.


Bir nefeslik molaydı gelip geçti diyelim,
Boz şu sessizliğini methiyeler duyalım,
Serbest, hece fark etmez şiirlere doyalım.
Böylesi cevap vermek ne kadar asil huydur.


Çıkamıyorum artık çoktan battım derine ,
Geçip giden günleri koyamam ki yerine.
Gülmeyen kaderimi hibe edip birine;
Küfredesim geliyor, çekinme sen de saydır!

Bitsin artık şu nazın; tazecik gelin misin?
Eller ne derse desin gönlün hiç alınmasın,
Attıkları balçıkla güneşin bulanmasın,
Feriştahı gelse de senin yanında toydur!

Sessiz Peri
Umarım sesimi duyar da bozar sessizliğini kalemim zira ben onu çok özledim...

Gönlümün; kalemime sitemini, seçkiye layık gören seçki kuruluna ve değer verip ziyaret eden tüm şiir dostlarıma teşekkür ederim.