SOYUT ŞEYLER !?.
Yağmurlu güneş batarken şemsiye altında
Heyecan ve heves dolu bir garip adam
Okyanus kenarında olmaz düşüncelere daldı,
Kumsala çizdi düşlerine dair eskizleri
Coşkulu bir dalga çıktı hepsini içine aldı
Umut yüklü çizimleri okyanusa saldı,
Gözleri okyanus sonsuzluğunda, eli şakağında
Soyut düşünceli, gözü yaşlı, bağrı taşlı garip adam
Kıyıda tek başına , vurgun yemiş gibi dalgın kalakaldı!

Gök kuşağı altında tuvali başında bir ressam
Renklere, boyalara ahenkle fırçasını daldı
Gizemi içinde yüklü anlaşılmaz düşlerini tuvale saldı,
Yüklü duyguları, algıları, gözlemleri , özlemleri vardı
Hepsi yetmişiki rengin ve ışıkların altında kaldı,
Soyut resme bakıp bir şey göremeyen somut insanlar
’Burada hiç bir şey görünmüyor’ dediler
Gizemi sırla kaplı değerlerin
Soyut şeyler olduklarını bilemediler!

Kızgın yanardağ eteklerinde soyut taşa oturdu şair
Onunla konuşmaya, yazmaya başladı !
Gizemli taş yalnız , soyut şair yalnızdı
Duyguları, düşünceleri, sevgileri birbirine sızdı
Neden böyleyiz diye ikisi de birbirine kızdı ,
Elele ,gönül gönüle verdiler, kardelen derdiler
Demet yapıp yanardağdan fışkıran volkanlara verdiler
Etrafa serpilmiş soyut yazar, ressam ve şairleri gördüler
El ele vermişler, kader birliğinde hepsi birdiler!
YAHYA AKSOY (27.02.2013-ANKARA)
(DÜNYA RESSAMLAR GÜNÜ’NE ARMAĞAN)