hasret kor bir bıçak yüreğe saplı,
akar mısralar ucuz alın teri pazarın da
göz diksem kalem susar ip kaşın da
cümle sığmaz sırma saçına
yanar sevda
sürünür
yasaklar avlusun da
gün ağlar güneşsiz
vay anam vay
of ben ne etsem
başım dilim çatladı
bir hasret ki bu kor bir ateş
gönül damı akar usul usul
bir nehir göz çukuru
köpükleri çatlar
can mahşer yeri
bedenim yanık sevda türküsü evi
gün ağlıyor içim de
hani nerdesin
vay be
dudağından çıkan söz gibi değilsin
güler mi yüzüm iki yanım acı iken
ay görünmez hasret ağlarken
gök yüzü mısraları gülmez
ötmez içimde ki kuş
çırpmaz kanat
yüreği kırık
kafesin ortasın da
gün doğmaz
gagasını dikmiş mahsun
hasret ağlar
vay gülüm
öyle mahsun bakma.gurbeti yakıp gel
zeytin karası gözlerinde emeğinim
yüz bin yıldız değmedi el gibi dlime
ısırgan otunun değdiği gırtlak
yosun bağlamaz

irfan KÖKTEN