Efendim demeyiniz kölelik çoktan bitti
Ne var? demekten güzel,efendim demek sade
Efendim tekdi benim.Hazreti Muhammet’ti
Eşine de der, hanım, ayrığa yok müsaade

Saygı duymayın sakın sevmediğiniz zata
Sevginin olmadığı yerde saygı da hata
Nefretin tevazuya yansıyan yüzü saygı
Allah dan korksa insan,duymazdı asla kaygı

Dili de çevirdiler kalbura haklısınız
Delik deşik lisanlar,farklıyım farklısınız
Maske yüzü gizlemez, olmaz teşbihte hata
Konuştuğunuz dilin,içinde saklısınız

Yanlış anlama sakın,dese adam yanlıştır
Ve kendi yanlışına,muazzam inanmıştır
Saygı da neymiş acep, yunus mevlana ve şems
Saygıdan bahsetmemiş,sevgiyi kutsamıştır

Saygı da duyulmalı mukaddesata dair
Emanete mesela,misafire vesair
Yaradandan ötürü,insanı sevmek emir
Uyan eyy kalbi pamuk,vicdanı olmuş demir

Silkele şu pasını,ışıldasın kültürün
Dökülsün dilindeki kalıntısı küfür’ün
Vicdanını temizle,temizle tuz ruhuyla
Köpür,köpürdüğünce, pas üstünde sülfürün

Diliyle yaşar millet,din ve örfe hayat, dil
Dilini iyi kullan, dilediğince dil bil
Entegre ol hayatla, yaşarken olma gafil
Sen efendisin amma kimse efendin değil

YEGİN

Hepimizin ortak hatalarını deşifre etmekten başka bir amacı yoktur şiirin.
Ezber bozsun diye değil, "TİTRE VE KENDİNE DÖN",kabilinden yazılmıştır.