Tesbihin imamesi, gider kendinden önce
Adı kabadayı ya, siyah yakışır gence
Ayakabı havalı, burunları çok ince
Bazen kulaklar düşer, yüreğinden sevince
Alnında yarası var, belli bıçak yarası
Bakışları kuşkulu, sanki zifir karası...

Gömleği dik yakalı, şapkası fiyakalı
Dudağına yapışmış, ağzındaki sigara
Ceketi omuzunda, pantolonu cakalı
Biraz önce kapışmış, kanı yapmış gargara
Cebinde parası var, ama kumar parası
Bakışları kuşkulu, sanki zifir karası...

Yüreği deli dolu, cüsseli mi, cüsseli
Sanki zannedersiniz, tüm dünyaya hisseli
Biraz kafa buldu mu, başlatır duygu seli
Bir hayat kadınından, yanağından buseli
Yine de havası var, iki dudak arası
Bakışları kuşkulu, sanki zifir karası...

Namı yürüsün diye, uçağa kafa atar
Otobüse ters biner, duraksız yerde iner
Bazen lüks bir otelde, bazen sokak da yatar
Ütülü pantolonu, kışın çamura batar
Bir de hastalığı var, tutuverir sarası
Bakışları kuşkulu, sanki zifir karası...

Mehmet Fikret ÜNALAN