Çözüldü vücudum, sabah aniden,
Savruldum yerlere, hazan yelinden,
Gençliğe doymadan, kırklı yaşımda,
Ölümü kokladım, tattım zehirden.


Gün geçti ay geçti, yeşil vadide,
Uyuya kalmıştım, güçsüz bir halde,
Melekler Allah’ tan emir beklerken,
Sessizce yatmışım, baygın şekilde,

Vadide ormanlar, yeşil çayırlar,
Bir baktım çayırda otlar hayvanlar,
Ağaç var hem yeşil, hem kızıl halde,
Dallarda bin çeşit, serçeler kuşlar.

Günlerce seyrettim ben de onları,
Dost yaptım kendime, mavi kuşları,
Bir hazan günüydü, baygın kaldığım,
Vadiden görmüştüm, kızıl dalları.

Bir güzel saraydı, gel inan buna,
Bahçesi var gül var baktım her yana,
Versay’dı sarayım, bildim bahçeden,
Dereler çağlardı, akar yan yana.

Dışarıdan bakınca, mavi kuş bana,
Şaşırdım döndüm ben onlardan yana,
Ve kuşlar konuştu, dedi hiç korkma,
Bir müjde, vermeye geldik biz sana.

Kuşların her biri, severdi beni,
Camlardan gözlerdi, yattığım yeri,
Bir haber beklerken yüce Tanrı’dan,
Konuşup bakardı, çamdan içeri.

Hazandan ağlarken, kızılağaçlar,
Bir baktım süzüldü, vadiden kuşlar,
Vadinin üstünde, kanat çırparken,
Güneşten parlardı, mavi kanatlar.

Ahmet Yüksel Şanlı er
Antalya