Beni mavi gözlerine gömecek
Arkanda bir enkaz bırakıp
Demek şimdi gideceksin öylemi



Ellerini bir daha tutamayacak
Gözlerine bir daha bakamayacak mıyım
Beni sevdiğini sonkez söylemeden
Demek şimdi gidiyorsun öylemi


Peki ben kendimi neyle avuturum
Yağmur gibi yağan gözyaşlarımı
Hiç düşünmedin mi,nasıl durdururum
Bu adam,bu yıkımı kaldırabilir mi
Bensiz yaşayabilir mi
Kendi kendine sual ettin mi hiç


Demek Şimdi Gidiyorsun öylemi
Peki O zaman
Beni iyi dinle sevgili


Daha sensizliğin ilk gecesinde
Şehrin ışıkları sönmeden
Titremez ellerim vururum kendimi


Varsın mahşer gününe KADAR
Aynı gün,aynı gece
Aynı saatte vurayım kendimi
Gözüm önüne gelmez
Ha sensiz yaşamışım ömrümce
Ha azabını çekmişim mahşer boyu
Ne farkeder ki
Bana sensiz bir hayat vadediyorsun
Lakin sen bilmiyorsun ki
Benim sensizliğe tahammülüm yok



Demek kararını verdin
Gideceksin öylemi
Peki o zaman git sevgili
Benim yüreğimden dökülüpte
Dilimde işlediğim sözlerim tükendi
Kendimce türettiğim sevda teorim
Senin tezinle çürüdü bitti


Gözlerimizi yumduğumuz masalımız
Sevdamızın Kavuşmaları üzerine kurulan
Tiyatro oyunumuz sona erdi
Sen gittin,ben bittim
Bu masal burada bitti
Kavuşmalar ise hayallere kaldı
Hoşçakal sevdiğim hoşçakal
Elbet mahşerde buluşuruz...





Yazan Seslendiren Mehmet Aküzüm