0
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
1035
Okunma
Ay ışığı altında yansıyan yalnızlığım
Sesiz çığlıklarım dile gelirdi
Sensizliğe uzanan akşamlarda
Ben umudumu kaybedeli yıllar oldu
Arıyorum şimdi her köşe başını da
Kovalarken akrep ile yelkovan bir birini
Saatler geçerdi
Geride sadece ben
Ve bu kocaman yalnızlığım kalırdı
Eskidi artık sevdalar
Tavan arasına kaldırdım
Örümceklerin ağ yaptığı
Bu sensizliğin kor olup yaktığı yüreğimde
Yağmurları biriktirdim
Yetmiyor bu alevi söndürmeye
İnsan unutur mu yemek yemeyi
Ben unuttum
Seni sevmek
Ekmek gibi su gibi bir şeydi
Bende kalan sadece aşktı
Onu da bin parçaya ayırdım
Cam kırıkları gibi
Beklemek
Hep bekledim seni
Her kapı sesini sen sandım
Gelen hiç sen olmadın
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
