30
Yorum
21
Beğeni
5,0
Puan
1752
Okunma

Bir uçurumun kenarında
Garip kalmış Duygularım
ne kimselere anlatacak bir öyküm kaldı
ne’de gözlerimi silecek bir vefalı yâr
yüreğim tam on ikiden vurulmuş
mavzer kurşun değil vefasız insanlardan’
kalbim gönlüm yorulmuş.
ne anlamı var’ki verilen emeklerin
ne değeri kaldı’ki geç gelen özürlerin
ben, beni unuttuktan sonra
ben herşeyi unuttuktan sonra
zümrütü anka olsa ne fayda ?
söyleyin ne fayda..?
..
gönül dendi;gönlümü verdim
beni seven görünenlere
dost dendi dünyayı verdim
şimdi ben dünyasız kaldım
can dediler aha bu canımı’da verdim
yetmediyse bunlar söyle daha neyi verim ?
vefasız,hayırsız nefse düşkünlere
dost gibi görünüpte
maske takan iki yüzlülere
nem kaldı daha neyi vereyim ?
..
Anladım ki sen kendine yetebiliyorsan
hiç kimseye ihtiyacın kalmamıştır
hani yanlız yaşanmazdı şu fani dünyada
bir vefalı yâre.. candan bir dostta
ya’da bir arkadaşa
hep bir muhtaçlık vardı
ama kim bilecek söyleyin ?
kadir kıymeti hangi insan bilecek..?
..
şimdi yavaş.yavaş toparlıyorum
kalbimin kırık parçalarını
belki eskisi kadar sağlam olmaz ama
yinede bir yerden başlamak gerek
hayata tutunmak gerek..
..
hayatın inişli çıkışlı rotasında
demir almak yarınlara ve düşün ki
kuruyan bir ağacın yeşili ne kadar yaşıyorsa
ben’de herşeye inat o kadar YAŞAYACAĞIM..
Y@GIZ
MAVİ DÜŞLER
Seçki kuruluna tşk ederim...
5.0
100% (27)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.