Bu şiir aslında tam olarak bana ait değildir. İki kişilik bir şiirdir. Şiir ilk hali ile Fatma Gülşen Eroğlu’na aittir. Seneler evvel bu sitede tanıştığım ve şiirlerini çok beğendiğim bir şairdi. Bu "Zaten" şiirin düzenlenirse çok daha güzel olacağını söylemiştim. Bunun üzerine şiirle ilgili çok derin ve faydalı tartışmalarımız olmuştu. Sonra ne oldu bilinmez düzenli şiirlerini yayınlayan bu şairimiz bir daha şiir yayınlamaz oldu. Umarım yüreğine sığdıramadığı o duygular yok olup gitmemiştir. Âcizane benim düzenlemem ve seslendirmemle "zaten" şiiri...

Şiiri İlk versiyonu:
içli bir musiki tınısnda zikreder firarım.
sesime eşlik eden nefesime
buseler konar sesizce.
ben dolmamış bir kırgün hesabını kırarım dizlerimde.
kırışımda kırılır dizlerim.
yalvarmaya meylederken lisanım
ellerim düşer kucağıma.
beşer aşka meyledip bükülen dudaklarım
aşkın sahibine yalvaramaz vuslat için.
boş bir salıvermişliktir bakışlarım.
ağlamalarım içimde huzmelendiğinden beri
geride kalan bir anının sakiliği eşliğinde
yudumlarım "zaten"leri.
yine de vazgeçemem bu teselli harf kümesinden:
"zaten"...
bir yerlerde hala çınlar mı sesim?
duyar mısın beni umulmazlarda?
için sızlar mı her sessizlikte?
yankıllarda döner misin ben dediğim sana?
sahi hiç bulabildin mi beni?
ya da boşver ey sevgili
ZATEN varolmayı ne zaman becerebilmiştik ki...