I

Eski bir davadır koltuk yarışı,
Alem zannediyor hüner koltukta
Oturunca değişiyor duruşu
Nicesi bahtını sınar koltukta

Çalışanlar layık olur yükselir
Kimsi yolunu bulur yükselir
Gücünü makamdan alır yükselir
Türlü devir dolap döner koltukta

O bir zirvedir ki eksilmez duman
Çıkması hoş gelir inmesi yaman
Oturan kalkmayı sevmez bir zaman
San ki devlet kuşu konar koltukta

Kimisinin uykusunu kaçırır
Kılı kırk yararak ömür geçirir
Kimi devran sürer yeyip içirir
Parmağını bala banar koltukta

Kimi ibret ile bakar olana
Girmez iltimasa düşmez yalana
Gönlünü eşitçe açar gelene
Usulünce hizmet sunar koltukta

Vaktini doldurur kendini yormaz
Geleni imzalar araryıp sormaz
İş tersine dönse farkına varmaz
Yıllarca kuş gibi tüner koltukta

Kimi her devire ayak uydurur
Görüntüyü kollar hatır saydırır
Her bedene ayrı libas giydirir
Bir lastik misali süner koltukta

Kul Hakkı uzatma bitir bu sözü
Hakkını vermektir her işin özü
O bir makamdır ki altında közü
Bilen oturdukça yanar koltukta.