Deli gönlüm aşka geldi,
Bırak bırak ta yaşasın.
Kırk yılda bir meşke geldi,
Bırak bırak ta yaşasın.

Bülbül oldu gül dalında,
İlerliyor aşk yolunda,
Şu gönül yarin kolunda,
Bırak bırak ta yaşasın.

İçinde bütün kelamı,
Kırılmadan aşk kalemi,
Sesi çınlatsın alemi,
Bırak bırak ta yaşasın.

Öyle kalmasın içinde,
Kırlar çıkmadan saçında,
Aşkı bildiği biçimde,
Bırak bırak ta yaşasın.

O da sürsün biraz sefa,
Zevki çıkarsın bu defa,
Çalmadan kapıyı cefa,
Bırak bırak ta yaşasın.

Böyle çıkar bunun tadı,
Deli sevda imiş adı,
Son güzündeki hasadı,
Bırak bırak ta yaşasın.

Kaynar kazanlarda pişti,
Kendi kuyusunu eşti,
Bak zavallım aşka düştü,
Bırak bırak ta yaşasın.

Nasıl olsa bir gün susar,
İçinde isyanı kusar,
Hasreti olmandan hisar,
Bırak bırak ta yaşasın.

Ozan zekim aşk peşinde,
Sevda aşkının düşünde,
Gönlüm de elli yaşında,
Bırak bırak ta yaşasın...

OZAN ZEKİ TUNÇ