İçimin kıyametinde,
Küllerimi dağıtıyorum.
Bağban olduğum bağımda,
Gül kokladığımı sanmayın,
Boşda kalan ellerim,
Gülleri yolduruyor.
Gönlüme giren rüzgar,
Ölümü öptürüyor,ömrümün sokaklarında.
Ve kentlerimde uykusuzluk var,
Çıkmaz sokaklarımda yorgunum yar,
Sen fırtınaya tutunupda,
Gönlümden çıkamaya koşarken,
Ben hala dikenler üstünde yürüyorum yar,
Tenime batan dikenlerden,
Yüreyime seni yazıyorum.
Durma hadi git,
Tutunduğun poyraza bürün de git,
Sevgini arttır da git...

Seni dinlemeye açdın yine yüreyimi,
Oysa ben hoyrat bir öfkenin sularında,
Dikenli gönlümü yıkıyorum yar,
Şimdi söyle,hangi kış üşüttü seni,?
Yoksa yine ağlatmayamı geldin beni,
Göçman kuşlar gibi döndün yuvana,
Sevme beni,
Çünkü sensizlikle savaşmak,
Acıyarak bakmandan kolaydır bana,
Haydi git...

Bakışların cesaretime şaşmasın,
Sonra rüzgarın kanatlarından düşersin,
Düşüşün vurur beni kanarım,
İzmir kadar öksüz kalırım,
Zaten gittiyinden beri öksüzüm...
Git hadi...

Ekrem ÇETİNKAYA
VaTaN25 23.12.2012