2
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1003
Okunma
Ne zelil bir durumdu yalnız kalmak
Haykırıcasına uzaklara bağırmak
Küheylan gibi nara atmak
Ve gönlümü ferahlatmak
Perdeypey gözyaşlarım toprağı sulardı
Efsane çığlıklarımın ardından
Cilvesini göstermezdi kader
Çok ezik bir durumda kaldığım zaman
Maksadım varmaktı birşeylere
Kimseye mahkum olmadan gizlice
Herşey başıboş kaldı
Ben gibi hayallerele
Ferasetli kelimeler geçiyordu aklımdan
Dışarıya vuramadığım cümleler arasından
Her hamlede hudret sahibinden
Kapıyordum birşeyleri aniden
Çok sefih yerlerde yaşayan ben
Toprağa nail olmak için bekliyorum
Kendimle bir ahdım var
Şu müfsit yalnız hayattan kurtulmak için kendimi çıra gibi yakıyorum...
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz