Kendini tanıyamayan boşluk
Adeta oltaya takıldı.

Anne kucağında ağlayan bebek
Yaşamın ihtiyacı
Dağların mucidi
Aslanı kuzu yapan koruma iç güdüsü

Nefes sıkışıklığında akan ömrün
Hakkını koparmaya uzanır sıkılan yumrukları
Eksiklik hissiyatı; senaryo ile oyuna dökülür
Keşfolmamış kıyılar ayak izi dolar

Heyecanın sıcaklığı
Saf saf olur
Yılanın eğri büğrü ayak izleri

Çift başlı mutluluğun muhteşemliğini
Gizlemek gerek
Saf benliğimin ısıttıklarıyla

Çağıran yaratıcı istekler
Aradığını bulurken
Yok olmanın kesin gücünde
Emekler
Bebek gibi
Batıni hissedişlere dolanır aynanın sırrı
Kendine bakar korkarak

Ve karşı konulmaz şevki ile
Saçlarını tarar
Gözgöze bakışırlar
Birinden biri çekilene kadar

Islak yüzlerin silindiği bez parçasına
Kalem yazmaz
Ceylan derilerindeki maziyi

Karalayan yazarın parmakları bazen yorulur
İşte o anda
Kavuşabiliriz
Mürekkep yürekli geleceğimle

Düşen sarmaşık yaprakları
Aşikar eder
Öylece, geceyi
Hissiyata adım atar
Uçsuz bucaksız geleceklere doğru