Hani özlemler vardır dönüşür tutkulara
Sonra mahkum vazgeçilmez sevdalara
Nasır tutar yüreğin doyar acılara
Hayat gebe dayanılmaz zor sancilara
Sus Küheylân yüreğim sus

Söz dinlemez asi bu siralar
Kavgalarda benimle derdi ne
Sus derim susmaz dur derim durmaz
Anlamaz beni bir türlü anlamaz
Sus Küheylân yüreğim sus

Bir başka atar benden habersiz
Düşündürür beni vakitli vakitsiz
Uykudan uyandırır sebepli sebepsiz
Kanıma girer sessiz sessiz
Sus Küheylân yüreğim sus

Kafam karışık hayal alemine dalmış
Ayaklarım ise bende degil uçuyorum
Duygular birbirine girmiş çarpışıyor
Acımı sevinç mi anlamıyorum
Sus küheylan yüreğim sus

Kalbimin bir yanı mutlu,diğer yanı umutsuz
Ellerim boş avuçlarını aavuçlarımda tutamıyorum
Kalbimde neden sevdamı sevdanda yaşamıyorum
Neden hep bu sorular neden yoksa ben..!
Sevmeyi sevilmeyi bilmiyormuyum
Sus küheylan yüreğim sus

Korkularımı korkularında mı yaşıyorsun
Yoksa sende kendinden mi kaçıyorsun
Anlıyorum karalar giydirmişsin yüreğine
Ben bunu kendimden biliyorum
Sus küheylan yüreğim sus

Ağlama yüreklim ,aglama yüreğim
Gözünden akan her damla yaş
Kalbimde kanayan yara ölüdüren kurşun
Soludugum nefes bedenimde dayanılmaz hüzün
Sana sevdalı yüreğim kendime geçmez sözüm
Sus artık kuheylan yüreğim sus