Gülnur Ateşoğlu


Bugün sen yoksun çocuğum

Bir sandala bindirip gönderiyorum seni

Henüz keşfi olmamış bir şehrin

Keşfi olmamış koylarına

En güzel yolculuğunu yaparken

Dilek tutacağım

Gözlerinle Okyanusun arasındaki

Maviliklerinizde

Benim son senin ilk sabahın olacak

Bu yabancı sahillerde

Yıldızları olanca gücümle çekip

Yorgan yaparken üzerine

Hangi şefkatimi duyacaksın derinden kim bilir

Ben kaybolurken sen var olacaksın çocuğum

Adını ne koyarlar bilmem

Ne söylerler bilemem

Ben sana çocuğum diyeceğim

Bana ait

Ben gibi

Belki düşeceksin peşime

Sarılıp ta sımsıkı kayalıklara

Gitme !!! diyeceksin

Kaybolurken gölgem ufuklarda.

Kaç gece ağlayacaksın

Yakamozları yastık yapıp

Ayaklarının altı midye kesiği

Öpsem altlarını

Geçerdi elbet yarası

An gelecek kabuk bağlayacak korkma

İçindeki beni gömeceksin yavaş yavaş

Çakıl taşları arasına

Bir damla kalıp akıvereceğim yüreğinden

Anlamayacaksın gidişlerimi

An gelecek oyunlar oynayacaksın sahilde

Gülüşlerinden tanıyacağım

Çocuk gülüşünden

Ben kum tanesi

Sana ait

Sen gibi

Oyuncak küreğine dolanık