dinmez bir acıdır bu yüreğimdeki
ne olur sorma bana
neyin var diye
sen varsın her şeyimde
inan elimde değil
hayatımda gerekli olan
su gibi bir şeysin
şarabım kadar kutsalsın bana

dinmez bir acıdır bu yüreğimdeki
sen mezapotamya
ben ise küllenmiş anka kuşunun
kanatlarıyım rüzgarda

kimi zaman karayel savurur
kimi zaman suskunluğun

baştan aşağı sen oluyor düşüncem
ara sıra nöbetler geçiriyorum
yokluğunda
alıştım ben bu duruma
sen merak etme beni
mutlu mesut uzan hayata

söyleyecek çok şeyim var daha
ama kelimeler boğuluyor boğazımda
imkansızı mı seçti yine bu deli gönül
bilmem

kaldırımlar dost mu arar
gökyüzünde yağmur yoldaş

gidişinin şarkısını dinliyorum
ve her seferinde ağrı kesici yerine
bir şiir daha

kalp ağrılarım çoğaldı
mavinin türküsü limanlarda
ağır ağır işliyor işçiler
sazlıklardan yapma kamelyaları
ama ben seyretmekteyim
gülüşünü giden geminin ardından
ve yine hazan

ben bıraktığın yerdeyim derler ya
işte ben onlardan değilim
gittin ve ben
susukunluğunu suskunluğum bildim
gülüşünü gülüşüm yaptım
haykırışlarını feryad

ey mezapotamyanın suskun bakışlı güzeli
söyleyecek çok şeyim varken daha
gidişinin şarkısını dinliyorum
ve kalp ağrılarım çoğaldı
bana mavinin türküsünü gönder...