Sen her şeyini ondan yana kullanırsın ya
Bu yüzden bütün bıkkınlık payımdan
Yalnızlığı yalnızlığımla açıklıyorum
Geliştirilmiş yepyeni bir hüznün sistemiyle çoğalarak
Ve nasıl çağdaşlaşmış bilir misin yüzyılımızın adamları
En son teknoların teknokratlarını alkışlayarak

En ustaca kullandın bütün mevsimleri art arda
Bir tanışıklığınız olmalı daha önceden
Paylaşmayı da biliyorsun ya etraflıca
Ama nasılda belenmiştin oradan buradan
Bir yaşaması vardı yalnızca bir gizemliği
Dokunulmazlığın en doruk anlarında

Her şey nasıl hal alıyor nasıl şekil alıyor hızla
Gerçek neydi biliyor musun her şeyin ta kendisi
Bir durumun bir başka durumla açıklanması gibi
Zamanla mekan arasında insanın kendi yetmezliği
Ötesi yok artık bil ötesi yok yalnızlığın
Her şeyin bilinç altıyla yaşandığı görsel bir hayatın

Sen yedi nihavent şarkı söyleyen adam
Sen yedi renk açan kirli çiçek
Bütün şarkıları bütün renkleri siz bitirdiniz
Boyunuzu aşan durumlarla gücünüzü aşan anlarla
Bilseydiniz ne çok içerliyorum ağustos çıkmazına
Yalnız içerlenmek mi içime atıyorum

Ramazan Süt-İstanbul
Kardelen Dergisi-Mart 1992