13
Yorum
9
Beğeni
0,0
Puan
1441
Okunma

Edebiyat Defteri.com sitesine eklediğim 1000.inci şiirimdir.
Hemi kavun yedim hemi kelekten
Ne acılar çektim ben bu felekten
Süzüm süzüm kanım candan süzeler
Bir tek gülüm geçmez hiçbir elekten
Yolda gül dalına mendil bağladım
Bülbüle dil oldum gönül dağladım
Dağlardan aşağı derin çağladım
Pınarlar gül aktı her bir oluktan
Sesini sesime sular ekledi
Yıllar var ki sinem seni bekledi
Alem düşeş ister dil hepyek dedi
Umarım yok başka hiçbir dilekten
Sana ’Güle güle!’ bile demedim
Senden başkasını hiç dilemedim
Hep gönlüme yazdım hiç silemedim
Keseyim elimi gayri bilekten
Bolkar başın duman halin mi yaman
Aşkın iflâh etmez oy aman aman
Karac’oğlan gibi yâr zaman zaman
Düşerim dağlara yoldan yolaktan
Bolkar’ın yolları sarptır geçilmez
Güllük’ten farkı yok gülü seçilmez
Serden geçilse de gülden geçilmez
Kimi külden geçer kimi Külek’ten
Yâr yüzünde böyle aşk görülmedi
Yedi kat göklerde köşk kurulmadı
Coştu sevda seli hiç durulmadı
Kimi dilden sever kimi yürekten
Aşk ise derinden izler bırakır
Sanki ciğerime közler bırakır
Her seher vaktinde bir bülbül şakır
Diner mi hiç sesin gülüm kulaktan?
Dala kuşlar konar seni anarım
Çıvıldaşır öter içten yanarım
Estikçe sevdalı yele kanarım
Gelmiyor selâmın hiçbir ulaktan
Aktaş aşkta güneş ile yarıştın
Estikçe yellerin küle karıştın
Küstürdün gönlünü yine barıştın
Yoksa kesilirdi dirim soluktan...
Şaban AKTAŞ
25.11.2012
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.