Sen gideli
Dargınım gülmelere
yalanım sevmelere
yalnızım sessizliğimde
ben alışırım hüzünlere terkedilmelere
yeter ki sen yabancı olma tebessümlere
senli günleri nefes almaları
düşünüyorumda
birden gözümde canlanıyor hayalin
yoksun
şimdi sesini,tenini vede nefesini arıyorum
hani derdin ya ben sana hiç yaban olmam
şimdi neredesin peri kızı
hayatım sesiz kocaman bir yalan
yeni bembeyaz bir sayfada bakmaktı hayat sana
bakmaya çalıştım yazmak istedim aşkı sana
neylersinki yazdıkça kağıt karardı içim yandı
yokluğunda bu yürek hep seni düşündü seni
andı
uçsuz bucaksız okyanuslarda sen bir damlaydın
ben ise
evet ben ise
bir damla na muhtaç kurumuş toprak
o damlanın uğruna savruldum azgın dalgalarında
buldum dediğim anda çoktan okyanuslara karışmıştı damlan
şimdi soğuk buz gibi sularında
seni arıyor sarılıyorum azgın dalgalara
artık seni sadece düşlerimde hayallerimde sevebiliyorum
ne elini tutabiliyor
nede içimdeki sevdamı sana akıtabiliyorum
sesizliğimin her gününde
adım bir başka hüzün oluyor
öyle bir gizemsin ki
içimde ne söküp atabiliyor
nede unutabiliyorum
mevsimlerden bir kış sabahı
soğuk puslu vede sessiz istanbul’un alaca karanlığında
sabahın ayazı vuruyor yüzüme
yok hayır yüzüme vuran
yokluğunda esen fırtınanın ayazı olsa gerek
içim üşüyor ruhum titriyor senin soğukluğunda
susuyorum artık derin derin
ve sessizce soluyorum bir hazan yaprağı gibi
oysa ne kadar hasretim konuşmaya anlatmaya anlaşılmaya
oysa ne çok istiyorum tüm bedenimden söküp almanı yalnızlığımı
artık takatim kalmadı susarak özlüyorum seni
kışta mısın baharda mısın yoksa yaz damı
hangi mevsim desin neredesin peri kızı
bir mevsim döndü sen dönmedin..