Oyun sonu geriye kalan.
Dün paradokslu oyun ortasını bitirdim.
Elim, ayağım titriyor hala, uyku da işe yaramamış.
Sonsuz hamleli bu oyunda sanki hamleleri tükettim.
Bir oyun sonu geriye kalan.
Kalan sürem sanki rakipten avans,
Ortada bir iki taş kaldı, bir iki şans.
Titriyorum, üşüyorum, gözlerim hedef bulamıyor.
Yerime oturmam lazım artık ayakta duramıyorum.
O sanki hiç başlamamış gibi, o kadar rahat ki.
Siyah takımı da giymemişim anlarsa güvenimi kaybettiğimi?
Beynim algılamıyor birşey, odaklanamıyorum gerektiği gibi.
Dün kaybettiğimi ilan etse miydim acaba?
Şimdi sadece bu oyun olmayacak kaybettiğim,
Evet, en başından beri kendime çok güvenmişim.
Gerçekte cesaret edilmeyecek bir işe girmişim.
Bir iki taş, düşünüyor gibi yap, tek bir hamle!
Bundan sonrası gerçek oyun, şimdi başlıyor asıl işin.
Her bakışı yumruk gibi, benimse kaldı tek sağlam dişim.
...
Saati durdurmuşlar, kim kazandı bilmiyorum,
Oysa oynanmış bütün hamleleri önümde görüyorum.

Scatter