En mükemmel varlık da, mükemmellik kayboldu
Bu durumda neşeyle gülmek mümkün olmuyor
Teknik, fen geliştikçe dünya fesatla doldu
Sürünüyor insanlık kalpler sükûn bulmuyor
Çok değerli elmas’tı toza, kire bulaştı
Kısacık yolculukta ayakları dolaştı…


Evler geniş, gayet lüks, eşya dolu her taraf
Gerdanlar ziynetleşmiş sanki her kadın sarraf
Kullanılmayan süsle lebalep yüklenmiş raf
Mal, mülk, para toplumu asla mutlu kılmıyor
Huzursuzluk hat safha cümle eşhası sardı
Sevgi değil yükselen şikâyet, ah-u zardı…


Taşıtlar minik saray her evde birkaç tane
Ellerde telefonlar, internet kafe, hane
Anne, baba haberli çocuklar yiyor nane
Bulanıyor kursaklar, temiz mide almıyor
Şikâyet arşa varmış meydanda tek tedbir yok
Önlem alacak kanun polisiye cebir yok…


Adabı muaşeret, edep, nezaket mafiş
Ağızlar küfür hane, maganda açmış afiş
İsraf ile haramla karınlar biçimsiz şiş
Kendine gel ey toplum! Komut zili çalmıyor
Bu durumda gülmek mi? Kaldı başka bahara
Ümitler ve umutlar düştü vakti ahara…



Salih Yıldız…07.11.2012



.