Süleyman Hilmidir İsmi şerifi
Hoca zadelerden; Seyyit ve şerif
Bir çığır açmış ki! Dehrin arifi
Tamtamına mümkün, değil ki tarif.

Hidayete eren cümle Müminde
Bir emeği veya duası vardır
İnsan yaşıyorsa hangi zeminde
Feyzi Muhammet’ten, s.a.v. şuası vardır.

Bin dokuz yüz otuz altı senesi
Kutlu yolculuğa çıkmış bu kervan.
Âlî ehlibeytten inci tanesi
Son mürşidi kâmil! Verilmiş unvan.

Zifiri karanlık o tek başına
Evinin içinde yakmış ilk nuru
Göz yaşını katmış olan aşına
Ehline öğretmiş, İslam şuuru.

İlk on yılda geçmiş günler çok çetin
Birebir okutmuş talibe Kuran
Zorluk anlarında olmuş hep metin
Sabırla çalışmış, her an her zaman.

Gözden ıraklarda kurmuş otağı
İhlâsı nakşetmiş Kalp, Ruh ve Sırra
Yastığı bir taşmış, toprak yatağı
Feyzi gönüllere dökmüş ısrarla.

Gündüzler rahlede, secdede gece
Sadakat, gayretle süslenmiş ömür
Çözüm bekliyordu bu zor bilmece
Paslanmıştı demir, sönmüştü kömür.

Trende, vapurda öğretmiş ilim
İşçi pazarından bulmuş talebe
Esnaflar içinden devşirmiş âlim
Yavaş-yavaş mamur, olmuş harabe.

Nur topu bir kadro doğmuş velhasıl
Kimi müftü, kimi vaiz ve imam
İman kurtarmaktı hedefi asıl
Bu da nur feyizle, olmuş tastamam.

Bir garip Süleyman, çıkmış da yola
Tam yirmi üç yılda sofrayı kurdu
Nasip olmaz böyle nimet her kula
Azığı ilimdi, feyizdi, nurdu.

Dünya aydınlandı ilim, irfanla
Yurtları, Kursları her biri saray
Nice siyah kalpler doldu imanla
Bu ahır zamanda, çok büyük olay!

Geçmişte dünyayı fethetti dört zat
Zülkarneyn, Süleyman Aleyhis-selam
Diğer ikisi de küffardan zevat
Sıra beşincide; asıldı ilam.

Bu fetih ilimle, irfanla fetih
Tasarruf ehli zat, işin başında
Arzusuna uygun döşendi satıh
Haramdan zerre, yok onun aşında.

Yaktığı meşale, hala dünyada
Suhulet içinde ediyor devam
En ücra köşede ta! Sibirya’da
Her gün daha güzel, buluyor kıvam.

Salih Yıldız…16.09.2026



.