![]() SİYAH ZEYTİN GÖZLERİN'LE
bebeğim...!
ayrılıgı kim yazmışsa, sildim ben silgiyle sen kafana takma. sakız ağaçlarıy’la açtım fal’larımı sen çıktın, ve mutlu son yazılıydı..! ağlamaktan şişmişti gözlerim bian seni kaybedecek korsusu sardı benligimi ve ben çok yıkıldım masalımın sonu gelmeyeçekmiş gibi çevrildi sayfaları hayatımın... bekledim bekledim sen yoktun... şifalı bir bitki gibi hayatımı sana bağladım, hep kurşun kalemle yazardım ya hani..! bu sefer mürekkep’lere boyandım, adım. adım, gelmek isterken zafer’e yakalandı.... nöbet tutan kalbim resmine bakar’ken yakalandı. siyah zeytin gözlerinle kahvaltıya başlardım yüreginin kıyısına hep yelken’imi bağlardım ve bekledim..! bekledim...! ama sen yoktun...! sancılı bir gece...! gece gülerken üstüme kadeh kaldırdım eserinin şerefine..! şerefine bebeğim...! bütün kadehler ikimizin şerefine.! kaldırdım...’ bian’larla yaşadım sayende...! hala’da yaşamak’tayım bebeğim...! senin sacı’nın teli’ne zarar gelme’sin diye... ateş’lere atsın’lar valla..! valla..! yanarım..! NİHAL HAYMANA... |
mükemmel bir anlam bulmuş dizelerde.Bilki gidenler dönmüyor Nihal
.......Güçlü kalem sahibini kutluyor, en güzel
sevgi çiçeklerini bırakıyorum dizeler arasına.
......Sağlıkla ve mutlulukla kalın, hoşça kalın.