..

evreni yumak yapıp ucunu aramaktır/tarih
ışık tanyerinden
karanlıktan doğuyor insan
günü;ayrıştırsan vakitlerinden nerededir başlangıçı

ufuğun kıyısında kara gondollar görülüyor uzak(şimdilik)tan
önü sonu bir istikamet/zaman
dört köşe olmaya çabalayan sala benzi/yordu dünya
delice akar sulara bakan bir hülya
tam aynaları yoktu o vakitler sandalların
görünmezdi ne sağ ne de sol
kehanetse,sahibinde sırlı bir yol
herşey riya çift başlı gondol..

önce siyahtan başlasak tonları açmaya bembeyaz bir fırçayla
bir kez/gecenin sessiz huzuruna uyansa düşler
mutlu esnemelerle tüm canlılar,güneşleyecek sabahı gülüşler
korkulara gömülecek ölümler/ve yaşlı ’ben’
iyiliğe evrilecek insanlık/yeniden..

umutvarım bir bir yanacak ışıklar
ki aysız gecede parlar yakamozlar

toplumlar’ diğeri üzerinden kendilerini aklasa da
gerçeklere dönüyor şimdi değişen dünya
yaslarla sevinçler birlikte yaşanacak sorgularda
bilinçli bir tarihte geçmişle dirilecek anka
bir daha asla denemeyecek inan,
tebessümlerdeki acının farkına varan
içinde hissedecek holokostu insan...

..