Kendi kendisine gelin güveyi,
Yekpare bir aşkı yaşıyor gönül.
Maharet zanneder azap çekmeği,
Gam keder başımdan aşıyor gönül.!

..Geldik yol sonuna iki viraj var,
Sağamı sola döneyim can yar.
Yönümü şaşırdım kalmışım naçar,
Akılsız bir başı taşıyor gönlüm..!

Darmadağınığım halim çok harap,
Yürek eksik yarım düşmüşüm bitap.
Arzuhal eğledim ben sana ya rab,
Derdine bir deva arıyor gönül..!

Tahammül kalmadı can’da bedende,
Çizgiler çoğaldı kırıştı tende.
Bir umut vermiyor lal olan dil’de,
Çareyi yazmakta buluyor gönül..!

Artık tad almıyor ne dil ne damak,
Son nefes vermeğe kalmış bir ramak.
Yarın açtığı bu yarayı sarmak,
Senin ile bana düşüyor gönül..!

Vicdandan bihaber bu derdi veren,
Ben oldum yıllarca kahrını çeken.
Yar oldu sonunda defterim düren,
İnsaf yok yaremi deşiyor gönül..!

Yarin gözü oyun ile oynaşta,
Artık durul be yar ağrın bak başta.
Güz’üde devirdik ömür kar kış’da,
Kara toprak yan yan bakıyor gönül..!

"Yar"Başa açtığın bu nasıl bir dert,
Bazen çentik çentik bazense kert kert.
Nefs aklım önüne çekmişki bir bent,
Gözümde dağ gibi büyüyor gönül..!

Şahitsin bak oldum yürekten dil’den,
Karşılık beklemem İMKÂNSIZ SENDEN.
Sensiz neye yarar bu can bu beden,
Yokluğu boynumu büküyor gönül..!

TİRYAKİ yem içten içe yanıyor,
Bazı duruluyor bazı çağlıyor.
Kendi ateşini kendi harlıyor,
Cehenneme ateş taşıyor gönül..!!!

04.Ekim 2012
17.00
İstanbul