6
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
2433
Okunma

Ağır aksak çıkardı merdivenleri,
Bazen durur yarısında
Dinlenirdi...
Alnındaki çizgiler ve şu sarkık yüz,
Başındaki fötr şapka ve bastonu,
Ve hiç unutamadığı aşkı Müberra,
Yani yıllar önce ölen karısı...
Arada bir gelirdi çocukları.
O da severdi torunları,
"Baba" derdi kızı
"Gel birazda biz de kal?"
Gülümser geçerdi Ali Rıza Efendi,
"Bu ev..." derdi
"Annen...Ona ait her ne varsa hepsi
Burada...Bırakamam."
Bir kış sabahıydı,
Her gün beslediği kuşlar
O sabah açtı.
Bakkal da görmemişti yüzünü
Meraklanmıştı...
Vesselam Ali Rıza efendi
Adam gibi adamdı!
Öldükten sonra o,
En çok cocuklar ağladı...
16/11/2007
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.