Bal dudaklım.
Sol yanına beni sığdıran.
Saçlarıyla bedenime dolanan.
Gözlerimi dünyaya kapayan.
Yaşamam için gökten düşen sevdiğim.

Bal dudaklım sanadır bu mektup.
Dökülen nameler herşey sanadır.
Sanma ki dünya da sensiz yaşam var.
Sensizlik kalbimde kocaman bir yaradır.

Bal dudaklım.
Buralar çok karanlık.
İstanbul yapayalnız bir şehir,
Ben ızdırap içindeyim sensiz,
Yüreğim sende istediğin gibi gir.

Bal dudaklım.
Çok alıştım sana.
Anlamım ve gayem yalnızca sen oldun.
Seni çıkartırsam içimden deprem olur buralarda,
Bu şehir çok çürük, hafif kalır ve yıkılır.

Bal dudaklım.
En büyük hazinemdir sana olan sevdam.
Gücüm, nefesim, herşeyimdir damarlarımda dolanan.
Bal dudaklım buralar bomboş kaldı,
Herkez terketti bu şehri
Bir tek ben kaldım birde sevdan kaldı.

Bal dudaklım.
Görüyormusun her yer benim artık.
Boğaz köprüsüne asılan bayrak sevdamdır artık.
Taksim meydanına heykelini yaptırdım.
Adını kız kulesine kazdırdım.
Sultanahmette sevdam için dua yaptırdım.
Bal dudaklım bu nefes sanadır artık.

Bal dudaklım.
Bir sevda bıraktın burada ama sende kaldı aklım
Konuşurum duymaz sesimi dünya
Böyle bir aşk
Böyle bir sevda yeryüzünde var mı yaa!

Bal dudaklım.
Titriyorum it gibi ama üşümekten değil aşktan,
Şimdi nasıl seviyorsam ben seni öyle sevmiştim baştan.
Herşeyden çektim elimi, yaşamaktan, içmekten, aş’tan
Seninle nasıl doğdumsa öyle öleyim
Korkum yok benim benim mezardan taştan..!

Bal dudaklım.
Yalana dönmedi dilim seni severken.
Keşke benim olsaydın bu gönül sana ait olabilmeyi beklerken
Zamn yetmedi sevdama saatler an gibi işlerken.
Seni sevdim ya, farketmez artık ha biraz geç ha biraz erken..

Bal dudaklım.
Ağlıyorum ben sensiz kalınca.
Gözyaşlarım erkekce
Ağladığım şey sevdam olunca
Bu dünya
Bu dünya benim değildi benim olacak!
Sen başlı başına bir dünyasın ve benim kalbim
Yalnızca senin dünyan için var olacak...!