Bu gün bakıp durdum en son resmine,
Yüreğim sızladı baktıktan sonra.
Yokluğun ruhumu harap eyledi,
Sol yana felç indi gittikten sonra..!

...Sensiz yaşamayı beceremedim,
Ayakta kalıp da direnemedim.
Bir tek umudumu yitiremedim,
O kadar dert çile çektikten sonra..!

Bir gün ruh terketti gitti canımı,
Zebaniler sardı dört bir yanımı.
Kâbuslar basıyor uykularımı,
Sensizliğe mahküm ettikten sonra..!

Can korkuya düştü şimdi teleşta,
Gözüm yok nimette ekmekte aş’ta.
Kan kırmızısı gözlerim yaş’ta,
Ayrılık başıma geldikten sonra..!

Kalp ağrımaz,sızın düştü gönlüme,
Sonra yüreğime sonra dilime.
Birde asa verdiler sağ elime,
Dizlerimdeki fer bittikten sonra..!

Bu dert ince bir dert benzer verem’e,
Lokman hekim şaştı kaldı halime.
Hayalini merhem diye yareme,
Birazcık avundum sürdükten sonra..!

Bir gün denk düşersen oku halimi,
Anlarsın ayrılık bükmüş belimi.
Sabı tarlasına ektim sevgimi,
Dua’yla suladım ektikten sonra..!

Yokluğunda her dem boy attı sevdan,
Büyüdü serpildi gül açtı bağban.
Adın dilimden hiç düşmedi canan,
Kalem yazdı dilim sustuktan sonra..!

TİRYAKİ der nolur beni kınama,
Bir gün unutursun deyip sınama.
Bu kara sevdayı ektin bağrıma,
Unutmam bir kere sevdikten sonra..!!

26 Eylül 2012
04. 43
İstanbul