1
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
1788
Okunma
Bu kente yalnızlık yağdığı zamandı,
Ve ben şemsiyesizdim .............
Yüreğimin yalnızlığındaki gündü
Ben her kelimede boğuluyordum
Yüküm öyle ağırdı ki,
Bir karınca bile geçse üzerimden
Devrilecek kadar yorgundum,
Sözler kifayetsiz, bakışlar boşunaydı,
Yağarken yalnızlıklar,
Değerken ellerime gözlerime,
Hüzünler bırakıyorlardı en acısından;
5.0
100% (1)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz