Hz.Ömer Bin Hattab ra.dolaşıyordu bir gece,
Bir adam gördü yolda,ayakta beklemekte,
Sordu-Ey Allahın kulu,niye beklersin burda,
Derdi bol olan adam,kardeş nolur dokunma.




Birden sesler geldi,kadın ağlar içerde,
Adam çok sinirlendi,karışma mahremime,
Gidip uyu evine,benim gibisin sende,
Sende bir çare yoktur,derman olmazsın derde.




Derdine olurum belki,derdini söyle hele,
Gelen ses hanımından,doğum sancı gelmekte,
Yardım beklerim senden,yoktur cebimde akçe,
Ne param var ne pulum,çare bulsan derdime.




Halife dedi bekle,burda kalıp sabreyle,
Geldi doğruca eve,hanım gelsen benimle,
Ümmü Gülsüm bir iş yap,kazan gel rızasını,
Kimsesiz garipler var,kalbimde oldu sızı.




Sırtına yüklediler,bir torba unla dolu,
Bir koşuda geldiler,hemence onca yolu,
Gelenlere bakıpta,adam pek çok sevindi,
Dua etti onlara,yüzüne neşe geldi.




Tutuşturup odunu,yerleştirdi kazanı,
Pişti hemence yemek,çağırdılar onları,
İçerde ses azaldı,bebek geldi dünyaya,
Ümmü Gülsüm Ya Ömer,müjdeyi ver babaya.




Müjdeler Ey Halife,doğdu oğlan çocuğu,
Koştular adamcağız,Halifeye doğru,
Bırak Halifem diye,sarıldı ellerine,
Kusur yaptımsa affet,tevbe ettim nafile.




Hz.Ömer ihtar edip,uyardılar yoksulu,
Korkma benden sen asla,bende fakir Hak kulu,
Hadim oldum sizlere,değilim ben Halife,
Size hizmetçi olmak,büyük nimet bizlere.




Adam kızardı hemen,götürdüler yemeği,
Halife müjde verdi,yarın bana gel dedi,
Erkenden gel B.Mala,yeni doğan çocukla,
Vereceğim sizlere,yetecek bir nafaka.




Resul buyurdu bize,hizmet eder Halife,
Yoksulu arar bulur,eder onu himaye,
Adil olan Halife,kıyamette taçlanır,
Zalim olan Halife,ateşe yuvarlanır.

24.04.2011//KIRIKKALE
HİDAYET DOĞAN
..............................

ÇARESİZ ADAM....
Ömer Bin Hattab(r.a) dolaşıyordu bir gece,
Bir adam gördü,evin önünde beklemekde,
Ey Allahın kulu, bekliyorsun burda niye,
Sana ne:Niye soruyorsun dedi,git işine.

Evden gelen kadın sesi,nedir acaba?
Adam sinirlendi.-Karışma mahremiyetime,
Evine git uyu.benim gibi birisin sen de,
Sende çaresizsin, derman olamazsın,derde.

Belki derdine olurum derman,bana söyle,
Gelen ses hanımımdan,doğum sancısı çekmekte,
Fakir,yoksul biriyim,sizden yardım beklerim,
Ne param var,ne de yardımcım,ne yapabilirim?

Halife dedi.-Sabreyle biraz beni bekle,
Geldi doğruca eve,hanım gel benimle,
Ey Ümmü Gülsüm,bir iş yap ta kazan rızasını,
Kimsesiz fakir kadına,çocuğa ol yardımcı.

Kucağına un dolu,torbayı aldı,Halife,
Koşa koşa geldiler,o fakirlerin evine,
Adam görünce çok sevindi,bu gelenlere,
Bir yandan ederken dua,koştu sağa sola.

Adam odunları tutuşturup yaktı ateşi,
Halife de pişiriyordu,kazanda yemeği,
İçerden gelen ses durdu,bir ara kesildi,
Pencereden seslenen Ümmü Gülsüm idi.

Müjde Halifemiz,bir oğlan çocuğu oldu,
Adam yerinden kalkıp,Halifeye vardı,
Bırak Halifem,diye onun ellerine sarıldı,
Halifem,kusuruma bakma,ne olursun dedi.

Halife ihtar ederek onu rahatlattı,
Şimdiye kadar nasılsan yine öyle ol dedi,
Ben sizin Halifeniz,yani hizmetçinizim,
Size hizmet etmek için bu göreve geldim.

Adam kızardı,utandı,götürürken çorbayı,
Halife müjde verdi,yarın bana gel,dedi.
Hanımınla,çocuğunla sabah erkenden,
Durumun iyileşene kadar aylık al hazineden.
*
Rasulullah Efendisi milletin hizmet edenidir,
Yoksulu,fakiri gözeten,yardım edenidir,
Adil idareci,Kıyamet Günü taçlandırılır,
Halkına acımayana O gün acınmayacaktır.

24.04.2011-Kırıkkale

Hidayet Doğan