Öyle tarifsiz sevdim ki seni... 
Gel de gör, sensiz nasıl yaşıyorum bu koca şehirde... 
Bakışlarımda senden izler taşıyor, baktığım yüzlerde gözlerini arıyorum. 
Her gece seninle yatıp, her sabah seninle kalkıyor bu yüreğim. 
Yanımda olmasan da, seni hayalinle yaşıyorum. 

Söylenecek bütün sözleri başlamadan bitiriyorsun. 
Can kaybından ölüyorum günden güne. 
"Neden" diye sorma! 
Yüreğim sende kaldı... bilmiyor musun? 

Ve o yüreğim şimdi sana tutsak, 
Kaldığın yer uzak, 
sana kavuşabilmek mi? 
İşte o bile bana yasak oluyor... 

Söylediğin "Çok acıklı bir hikaye" sözleriyle başladı aşkımız. 
O acı hikayeyi konuşuyorduk seninle. 
Peki bizim yaşadıklarımızın o hikayeden farkı ne? 
Şimdi resimlerinden teselli buluyorum seni her özleyişimde. 
Gözlerine dalıyorum bir söz beklercesine. 
Ama sen de bütün resimler gibi sessizce bakıyor ve susuyorsun... 

Tek başıma sersefil gibi dolaşırken bu şehrin serseri sokaklarında, 
Aklıma düşüyorsun... O an şöyle bir irkiliyorum... 
Her duyuşumda yüreğime kor gibi düşen o sesinle, 
Sanki bana seslenircesine seni arıyorum. 
Tutamadığım o ellerini, bir daha bırakmamak üzere tutmak istiyorum. 
UNUTMA!!! Seni senden uzakta, her zaman yüreğinde taşıyan biri yaşıyor...



Dertli Saaairrr