1
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
1211
Okunma
Saç sakal ağırmış ,yüzümde çizgiler vamış pehh
Elimde baston,sırtımda bir kambur ve beklenen gün yaklaşmış!
Nüfusum çoktan eksilmiş ,senden başka kimsem kalmamış ömrüm
İzmit !!
Sakındığım sevdiğim ve bunlarla büyüdüğüm
Ellerimin üzerinde yaşlılık benekleri
Vefasızdı yıllar ,seninle geçiyordu ömrüm
idam sehpasına yakın yürüttü hep hayat
Yahudi bir cellat gibi ensemdeydi aşk!
Oynardı kalbimin atışlarıyla ve
Ritmin bozardı hep bakışlarıyla
Ulviydi bu aşk ,ben yürüdüm o yürüdü ,ben büyüdüm o da büyüdü
Meydan vermedi unutmaya , ben yaşlandım ,o hep genç kaldı
ESKİMEYEN AŞK !...
5.0
100% (2)
Şiirin sahibi
Cevap Yaz