(Çocukluk ve gençlik yıllarımın geçtiği Konya’nın
Çumra İlçesine sevgilerim ve özlemlerimle)

ÇUMRA’M

Her karışını mümbit yaratmış yaradan.
Bulunmaz yeryüzünde,dengin ÇUMRA’M.
Kan ekilse toprağa,can biter buradan.
Tarımdır senin mutlak mihengin, ÇUMRA’M.

...Bir tarafın dayanır,Tahtalı ile Bozkır’a,
Komşusun,Büyük Haşlama ile Karpınar’a.
Veda etsen de Akören ile Güneysınır’a.
Ovaların yine de, zengin ÇUMRA’M.

Çumra’da kuruldu,tarihteki ilk şehir.
Ortasında, Kurukafa Mehmet’ten bir nehir.
Çatalhöyük’ten ne de hoştur,seni seyir.
Sevgin içimizde inan,çok derin ÇUMRA’M.

Yağmur yağmasa,dört mevsim olsa da kurak.
Çarşamba ile sulanır,ovadaki tüm toprak.
Toroslar’dır kaynağı,berrak mı berrak.
Mutludur senin; köylün,çiftçin ÇUMRA’M.

Konya ovasındaki en büyük ovasın.
Dizlerde derman,akciğerlerde havasın.
Kıymetin bilen dudaklarda daim duasın.
Ayrılınca anlaşılır senin,değerin ÇUMRA’M.

Sembolüdür Çumra’nın,meşhur kavunu.
Buğdaylarında yüklü,en güzel ekmek unu.
Güzelliklerinin saymakla gelmez ki sonu.
Bir başka tatlıdır senin,ekmeğin ÇUMRA’M.

Kaplanırken tüm bedenin,kışları karla.
Yemyeşil olur,çiçekler açarsın baharla.
Kuruldu fabrikan,dolu her tarlan pancarla.
Bütün dünyaya yeter senin,şekerin ÇUMRA’M.

Mustafa EROL