başlangıçta öyle bir sitem...öyle bir hüzün deryasının içine daldırdı ki dizeler..boğulmamak için iki dakka soluk almak gerekir deyip derin bir nefes alma ihtiyacı içinde hissettim kendimi

Yattığın yatağında hep beni düşünerek bir sağa bir sola dönersin
Yüreğinde oluşan boşluğunu kimse dolduramayacak,
Hep beni düşünerek o gözlerden süzülen gözyaşları yanaklarından süzülecektir...
Gökmavisi berraklığında yıldızlar kayacak
Her kayan yıldızı beni düşünerek ah diyerek için kor ateş olacak
Hissedeceğin kadar hissedilen duygularında sevdanı göreceksin

_________can çok yanmış...şamar gibi inmiş dizeler...ama anlarmı anlamazmı bilinmez...
tusunamiler ortasında kalan yürek elbet durgun suları bulur...ah etmeyecek bence susmak gerek..unutulmamalı ah edilen sitem ve kahır dolu dizelerin sahibi de hüzün bulutlarının içindedir olmaması mümkün değil..bu dizeler yazıldığına göre duyğusuz biri olamaz..

Üzülme ey sevdiğim sevdalım,yaşamın çekilmeyen kahrında
Hep bunlar vardır...Dil suskun,yürek yanık,
Karanlıkların perdesi son bulacak,şafakların sabahı umutlarla doğacaktır....
Tüm arzularına çare bulmak için geliyorum sana
Aç kollarını bana susamış kadar,istemlerine çare bulmaya geleceğim sevgilim...
____________ey sevgili ne olursa olsun burdayım...kollarımın arasında herşeyi unutturacağım unutacağız...işte bu çok güzeldi..

kutluyorum kaleminizi saygılarımla