![]() Yalnızım
Beni anlayan bir dost isterdim,
Nasılsın diye sormadan Sesimin tonundan ne halde olduğumu Anlayacak biri olsun isterdim Sanırım ben hep yalnızdım Ne sen ne de bir başkası Kimse anlamadı beni Anlamayacak da Depremler oldu Yıkıldı dünyam Altında kaldım enkazın Ne çıkmaya gücüm var Ne de çıkarabilecek bir dost Hoş çıkmak isteyen de kim, Eskiden böyle değildim Belki de böyleydim de farkında değildim Artık biliyorum ben hep yalnızdım aslında Bir ben bir de klavyem İçimi anlayan, beni sessizce dinleyen sadece o, Ne desem razı, sessiz ve suskun dinliyor beni Olsun bu da yeter bana, Ya dinleyen bir klavyem de olmasaydı? İnsana koyan yalnızlığı değil, Asıl koyan hiç sevilmemek Beş para etmezlere övgüler düzülür Abartırcasına göklere çıkartılırlar da Bir ben anlaşılmadım, Bir ben sevilmedim de İşte ona yanıyorum Artık içim de acımıyor Küllendi dertlerim Yalnızlık o kadar koymuyor Dedim ya asıl koyan Sevdiğinin sevgi sözlerini Başkalarına sarfetmesi Sen Yaralanmışsın, ağlamışsın Yüreğin eriyor, ölüyorsun, Kimin umurunda ki.. İyi ki sen varsın yalnızlığım Bir de hep susan klavyem Artık sahte gülümsemeler Sıradan nasılsınlar, Görüşürüz kendine iyi baklar… Yoo yoo ben artık anlıyorum Tek gerçek olan Soğuk buz gibi yalnızlık.. İşte benim tek gerçeğim Kuru bir yalnızlık… |