Sizde olanlar ve zamanla geriye kalanlar…
Bazen iki şıkta buluşuveriyorlar işte böyle.
İlk başta kendin adım attın bu dünyaya desteksiz, yardımsız.
Annen bile barındırmadı seni içinde "özgür ol yavrum" dedi.
Kendin başar.
Sen aslında hep yalnız olacaksın bu hayatta hazır ol dedi.
Ve sen kocaman bi kaosta elinde bir pusula koyuldun yola,
Masum ve temiz bakışlar içinde bir arayış başladı iç dünyanda.
Bütün kargaşanın içerisinde yıldızlaşabilmekti isteğin.
Ve de yalnızım sandığında aslında tıpkı onun gibi gözde olabilmekti belki de.
Beklediğin an geldi çoktan,
Hayranlıkla ve ibret dolu bakışlar üzerinde artık.
Artık uzaklık mühim değil senin içinde ,
Mesafeler falan hikaye.
Sen güneşin güzelliği ve çekim gücündesin artık .
Başını döndüren güzelliği ve parlaklığı bütün benliğini kapladı.
Özgürsün sen,en başta olduğu gibi .
Yine hürsün bütün çeşmekeşe inat .
Ama bu sefer kendinde farkındasın,
Ne küçük suflelere ne de itiş kakışa gerek yok artık.
Sen tam manasıyla sensin.
Ve de seni sen yapan her şeyin bilincindesin.
Güneş var yıldızlar var sen varsın.
Seni hiç yalnız bırakmayacak "bir"i daha var…
Şimdi yeni doğuşa başlama zamanı ait olduklarına ve sana bunları sunana,
Bir teşekkür zamanı şimdi....