ŞAFAK VAKTİNDE

Kızıl dağa güneşi vurmuş,alaca rengiyle,
Özgür değil,zincirleşmiş bileklerimle,
Vızıldıyordu mermiler,sessizce vızıl vızıl,
Ağlıyordu çocuklar,çıplaktı ayakları şafak vaktinde.


Şafak sökerken,Ay yıldız düşüyordu al kanıma,
Şehitlerim yerde yatıyordu,kan revanla,
Sağ kalmadılar ki bir damla su vereyim,
Ölüyorken gülüyordu,nur yüzleri şafak vaktinde.

Dökülen yapraklar,soldu hazan gibi,
Ilgıt esen rüzgar,seher yeli gibi,
Dönmedi yiğitlerim,aktılar sel gibi,
Dönecekler belki bir gün,şafak vaktinde,

Tevhitle,mübarek günde dua ettiler,
Biliyorlardı,şehitlik ol beratını,
Helalleştiler aşk-ı muhabbetle,
Yıldırım oldular mavzerle,şafak vaktinde,

Donanmalar batıyordu kan gölünde,
Yürüyordu Mehmetçik,yollarda süngüsüyle,
Bayrak elden düşmüyordu,şehidimin elinde,
Dönmem dediler,şafak vaktinde,


Bu yurt mezar olacak alçaklara,
Namert,sinsice vuran,leş kargalara,
Bir Bozkurt kesileceğiz,üşüşen naralarla,
Dirilecek Türk milleti,son haddiyle şafak vaktinde.


ŞAFAK VAKTİ ŞİİR KİTABIMDAN
YAŞAR DUYMUŞ..