Bir varmış bir yokmuş derler hani
Aşkın küçük sandalı hayat ırmağının akıntısına kafa tutabilirmi
Ödeşmiş durumdayız kahpe felekle
Aşkım sen mutlu ol yeter

Atmayacağım bir boşluğa kendimi,zehir içmeyeceğim
Ve dayayıp şakağıma namluyu cekmeyeceğim tetiği
Bakışların kadar keskin değil bir bıcağın ağzı
Unutacaksın seni taclandırdığımı ve yakıp tükettiğimi
Çiçeklenmiş bir ruhu aşkla

Hangi beden toprak ananın koynuna dönmezki sonunda
Hepimiz döneriz en son yuvaya
Bende öyle bir şey var beni sana ceken daha ayrılır ayrılmaz
Birbirimizden uzaklaşır uzaklaşmaz

Tek bir ak saç yok ruhumda
Olması ğibidir göz yaşlarım tuzlu
Tıpkı denizin suyu ğibi
Yarınlarımızı düşlerimizde bile göremezken
Tek gördüğüm gercek varki...Son noktam olduğun

Üzerinde yemeye zamanımız olmayan masaya tozlar kapladı
Adının harflerini yazabildim tozlara
Hayaler kurdum yokluğunda
Muhtactım tek bir noktana

UNUTMAKİ SEVGİLİM SAHURLA HATIRLANIP
İFTAR VAKTİ UNUTULAN DEĞİL BENİMKİSİ
BENİMKİSİ NE BİLİYORMUSUN?
TOPRAK ANAYA KAVUŞANA KADAR................

SON NOKTAMSIN....


















--------------